Մեզ համակած աղետը իշխանություն-ընդդիմություն միջանձնային թեմա չէ

Ես դեռ լուռ հետևում եմ, նաև՝ արձանագրում, թե քանի նիստ է տևելու ԱԺ-ի անձանականցված «բազարը»:

5 տարի գրեցի, խոսեցի՝ թե՛ հանրային, թե՛ ոչ հանրային, որ մեզ համակած աղետը իշխանություն-ընդդիմություն միջանձնային թեմա չէ, որ տեղի ունեցողն անթույլատրելի է իջեցնել «քուչի» տաղավարային լեզվակռվի մակարդակի, որ որքան էլ քպ-ն անում է դա, որովհետև իրեն հենց դա է պահում ջրի երեսին, ընդդիմությունը չպիտի նույնաոճ պատասխանների դաշտ մտնի, չպիտի անձնականացված զազրելի «ծյոռկեքի» մեջ մտնի նրանց հետ:

Բայց արի ու տես, որ հա՛մ էթիկայի մասին են խոսում (այդ թեմայով իմ N-րդ գրառումից հետո, բնականաբար), հա՛մ էլ տեղում իրենց բնույթով և էությամբ դրա հակապատկերն են դրսևորում:

6-րդ տարին է, 3 գումարման ԱԺ է փոխվել, բայց՝ «ձեր էշը կապրոնից ա, օրը 10 լիտր էլ կաթ ա տալիս»:

Մի հարց տամ, այնումենայնիվ. իսկ կարո՞ղ է իսկապես այս համապետական աղետը ձեր «կլանային/միջընտանեկան բազարների» թեմա է:

Ցանկացած ընդդիմադիր պատգամավոր, որը կմոտենա ԱԺ ամբիոնին ու քպ-ի հետ «իմ ու քո»-ով կխոսի, թող հիշի՝ ինքը նիկոլի օրակարգն է սպասարկում, որից հակաիշխանական հայության մոտ վաղուց մի զգացում է առաջանում՝ սրտխառնոց:

Դե շարունակեք, տեսնեմ՝ ուր եք հասնում…

Հ.Գ. Քանի ձեր ներսում չեք հաղթահարել տարրական անձնակենտրոնությունը, փառամոլությունը, ձեր անձը պաշտպանելու բարդույթը, անձնականի և հասարակականի տարանջատումը, անձնայինի և քաղաքականի տարանջատումը, քանի ձեր ցածր Էգոն ավելի մեծ է, քան բարձրագույն Ես-ը, որն էլ պատասխանատու է ամբողջի համար, դուք չեք դառնա ազգի պատգամ կրող, դուք դեռ չեք աճել այդ մակարդակին, դուք չեք ապրում այն, ինչի մասին խոսում եք:

Էլիզա Առաքելյան

Մեկնաբանություններ